We verlangen allemaal naar verbinding. Het is menselijk om graag gezien, gewaardeerd en geaccepteerd te worden. Toch kan dat verlangen soms doorslaan. We passen ons aan, zeggen ja terwijl we nee voelen, vermijden conflicten en maken keuzes waarvan we diep vanbinnen weten dat ze niet bij ons passen. Niet omdat we dat echt willen, maar omdat we bang zijn dat iemand ons anders misschien niet meer aardig vindt. Het klinkt misschien vreemd, maar juist die behoefte aan goedkeuring kan ons steeds verder van onszelf verwijderen. Pas wanneer we accepteren dat niet iedereen ons leuk hoeft te vinden, ontstaat er ruimte om authentiek te leven. Dat is ook de centrale boodschap uit het boek *Waarom niet iedereen mij leuk hoeft te vinden* van Bert van Dijk.

## De valkuil van altijd aardig willen zijn

Veel mensen zijn van jongs af aan opgegroeid met de overtuiging dat ze lief, behulpzaam en meegaand moeten zijn. Natuurlijk zijn dat mooie eigenschappen. Maar wanneer je voortdurend probeert aan de verwachtingen van anderen te voldoen, verlies je gemakkelijk jezelf uit het oog. Je zegt nog snel “ja” tegen een extra opdracht terwijl je agenda al overvol zit. Je durft niet eerlijk te zeggen wat je denkt uit angst iemand te kwetsen. Je blijft energie steken in mensen die weinig teruggeven, omdat je bang bent hen teleur te stellen. Op korte termijn lijkt dat de gemakkelijkste weg, maar op lange termijn leidt het vaak tot frustratie, vermoeidheid en zelfs gevoelens van leegte. Want hoe meer je jezelf aanpast, hoe minder mensen de échte jij leren kennen.

## Je kunt onmogelijk door iedereen gewaardeerd worden

Hoe hard je ook je best doet, er zullen altijd mensen zijn die niet bij je passen. Dat heeft niets te maken met jouw waarde als mens. Iedereen kijkt door een andere bril. Onze opvoeding, ervaringen, overtuigingen en persoonlijkheid bepalen hoe we anderen zien. Net zoals jij niet met iedereen een klik hebt, zullen ook niet alle mensen zich tot jou aangetrokken voelen. Dat is geen mislukking, maar een normaal onderdeel van het leven. Sterker nog: wanneer iedereen je altijd aardig vindt, is de kans groot dat je jezelf voortdurend aanpast om niemand voor het hoofd te stoten.

## Grenzen zijn geen egoïsme

Veel mensen ervaren schuldgevoel wanneer ze een grens aangeven. Alsof “nee” zeggen betekent dat je egoïstisch bent of een ander in de steek laat. In werkelijkheid gebeurt vaak het tegenovergestelde. Duidelijke grenzen zorgen voor respect. Ze maken relaties eerlijker en gezonder. Mensen weten waar ze aan toe zijn en jij hoeft jezelf niet voortdurend voorbij te lopen. Grenzen zijn geen muur tussen jou en de ander. Ze vormen een gezonde omheining waarbinnen je jezelf kunt blijven.

## Afwijzing zegt niet wie jij bent

Een kritische opmerking, een afwijzing of iemand die afstand neemt kan diep binnenkomen. Toch betekent dat niet automatisch dat jij niet goed genoeg bent. Vaak vullen we zelf het verhaal in. “Ik zal wel iets verkeerd gedaan hebben.” “Ze vinden mij vast lastig.” “Hij antwoordt niet, dus hij zal boos zijn.” Maar hoeveel van die gedachten zijn werkelijk feiten? Misschien heeft de ander gewoon een slechte dag. Misschien verschillen jullie simpelweg van mening. Misschien is er helemaal niets aan de hand. Wanneer we stoppen met voortdurend te raden wat anderen denken, ontstaat er veel meer rust.

## Dieren pleasen niet

Misschien is dat wel één van de mooiste lessen die dieren ons kunnen geven. Een hond probeert niet door iedereen leuk gevonden te worden. Hij begroet de ene persoon enthousiast en blijft bij een andere liever wat op afstand. Een kat zal zonder schuldgevoel opstaan en weglopen wanneer ze genoeg aandacht heeft gehad. Een paard laat duidelijk zien wanneer iets te veel wordt of wanneer het zich niet veilig voelt. Dieren leven niet vanuit de vraag: *”Wat zullen anderen van mij vinden?”* Ze leven vanuit authenticiteit. Ze reageren op wat ze voelen, binnen hun eigen grenzen en mogelijkheden. Dat betekent niet dat dieren asociaal zijn. Integendeel. Ze zoeken verbinding wanneer die goed voelt en nemen afstand wanneer dat nodig is. Zonder maskers, zonder schuldgevoel en zonder voortdurend bevestiging te zoeken. Juist daarom kunnen dieren zulke krachtige spiegels zijn voor ons mensen.

## Wat kunnen wij daarvan leren?

Misschien mogen we iets vaker handelen zoals dieren dat doen. Niet impulsief of respectloos, maar wel eerlijk. Durven aangeven wanneer iets niet goed voelt. Niet voortdurend uitleggen waarom je een grens stelt. Accepteren dat sommige mensen jouw keuzes zullen begrijpen en anderen niet. En beseffen dat jouw waarde niet afhangt van het aantal mensen dat jou leuk vindt. Echte verbinding ontstaat niet doordat iedereen jou aardig vindt. Ze ontstaat wanneer de juiste mensen jou leren kennen zoals je werkelijk bent.

## Een kleine oefening

Neem vandaag eens een moment om jezelf één eenvoudige vraag te stellen: **”Welke keuze maak ik vandaag omdat ik ze écht wil, en welke maak ik vooral omdat ik hoop dat iemand anders mij daardoor zal waarderen?”** Alleen al bewust worden van dat verschil kan verrassend veel veranderen. Misschien durf je vandaag vriendelijk “nee” te zeggen. Misschien spreek je eindelijk uit wat je werkelijk denkt. Misschien kies je voor jezelf, zonder iemand tekort te doen. En misschien ontdek je dan iets heel bijzonders: de mensen die echt bij je passen, blijven. Niet ondanks dat je jezelf bent, maar juist omdat je jezelf bent.

Net zoals dieren ons elke dag laten zien, hoef je niet perfect te zijn om waardevol te zijn. Je hoeft niet door iedereen geliefd te worden om een betekenisvol leven te leiden. Juist wanneer je trouw blijft aan jezelf, ontstaat er ruimte voor oprechte relaties, innerlijke rust en verbinding die niet gebaseerd is op goedkeuring, maar op echtheid.