Interview voor het boek: Dierentolk, zweverig of hulpbron?
Introductie
Mijn naam is Inge Pauwels, oprichter van Toscanzahoeve. Ik ben gedragstherapeut, docent en auteur, en ik werk al meer dan 20 jaar met dieren en hun mensen. Mijn aanpak is gebaseerd op wetenschap, ervaring én intuïtie – waarbij ik geloof in een holistische benadering: lichaam, gedrag en energetisch evenwicht zijn allemaal verbonden.
1. Kun je kort vertellen wat een dierentolk eigenlijk is?
Een dierentolk is iemand die zich op energetisch niveau afstemt op het dier, om signalen, gevoelens en beelden op te vangen. Het gaat niet om ‘praten’ zoals mensen dat doen, maar om intuïtieve/telepatische communicatie. Ik vergelijk het vaak met hoe je soms aanvoelt dat er iets is met een vriend, nog voor hij iets zegt.
2. Hoe ben je in dit bijzondere vak gerold?
Mijn startpunt was gedragstherapie, maar ik merkte dat ik soms dingen ‘wist’ die ik niet rationeel kon verklaren. Na opleidingen in o.a. healing, telepathische communicatie en kinesiologie ben ik die kant verder gaan ontwikkelen. De combinatie van gedragskennis en intuïtie bleek enorm krachtig.
Werkwijze en Aanpak
3. Hoe verloopt een typisch consult bij jou?
Ik begin altijd met een uitgebreide intake met de eigenaar. Daarna observeer ik het dier, eventueel in combinatie met communicatie. Soms voel ik blokkades of krijg ik beelden of emoties binnen. Die combineer ik met mijn gedragsanalyse en stel dan een begeleidingsplan op.
4. Hoe kom je in contact met de dieren?
Ik stem me af op hun energie, zoals je een radiofrequentie afstemt. Dit gebeurt in een rustige, geconcentreerde toestand – vaak met behulp van meditatie of ademhaling.
5. Heb je een voorkeur voor bepaalde dieren of situaties?
Honden en katten zijn het meest voorkomend, maar ik werk ook graag met exotische dieren. Trauma’s of gedragsproblemen vind ik bijzonder betekenisvol om mee te werken.
6. Wat zijn volgens jou de grootste uitdagingen in je werk?
De projecties van mensen. Soms verwachten eigenaars dat ik “even” hun dier oplos, terwijl het vaak een proces is waarin ook zij een rol spelen. Daarnaast is het lastig als mensen te veel sceptisch zijn en zich afsluiten, want dat beïnvloedt het consult.
Ervaringen en Verhalen
7. Kun je een voorbeeld geven van een sessie die je echt is bijgebleven?
Een van de meest beklijvende sessies was met een jonge Mechelse herder die leed aan extreme paniekaanvallen – vooral wanneer hij door een smalle doorgang moest of wanneer er harde geluiden klonken. Dierenartscontroles, bloedonderzoek en klassieke gedragstherapie hadden tot dan toe weinig effect gehad. De eigenaars waren radeloos.
Tijdens de energetische communicatie kreeg ik een beeld van een puppy die vastzat tussen tralies, paniek voelde en fysieke pijn ervoer aan zijn achterhand. Het voelde alsof hij als jonge pup ergens door een hek gegrepen was of vast had gezeten. Toen ik dit voorzichtig benoemde, werd de eigenaar stil. Hij herinnerde zich plots hoe de pup op 8 weken oud vast was geraakt tussen een metalen poort, en dat hij toen gegild had van angst – iets wat hij tot dan toe als ‘vergeten’ beschouwde, waarschijnlijk uit schuldgevoel.
We hebben daarna gewerkt aan het loslaten van dat trauma via gedragstraining, gecombineerd met ontspanningsoefeningen. Al na enkele sessies merkten ze verbetering: hij liep rustiger door smalle ruimtes en de paniekreacties verminderden. Wat me raakte was niet alleen de vooruitgang bij de hond, maar ook de emotionele opluchting bij de eigenaar. Het was alsof ze elkaar eindelijk écht begrepen.
8. Heb je wel eens te maken gehad met dieren die echt niet wilden communiceren?
Ja, vooral dieren in diepe angst of met een trauma. In zo’n geval wacht ik af, geef ik ruimte, werk eventueel op afstand of energetisch eerst aan veiligheid. Niets forceren.
9. Hoe reageer je op eigenaren die misschien een beetje sceptisch zijn?
Ik leg uit dat ik ook nuchter ben opgeleid – in wetenschap en gedrag. Vaak overtuigt dat al. Daarnaast vraag ik of ze zich open willen stellen om het te ervaren. Vaak verandert hun mening na één sessie.
Samenwerking met anderen
10. Werk je wel eens samen met dierenartsen of andere dierenprofessionals?
Absoluut. Ik werk complementair. Dierenartsen, osteopaten, gedragstherapeuten, trainers: we hebben allemaal ons aandeel. Goede samenwerking is essentieel.
11. Heb je het gevoel dat er meer begrip en acceptatie komt voor dierentolken?
Ja, zeker. Het taboe is aan het verdwijnen. Meer mensen zoeken holistische hulp, en als ze zien dat het werkt, komt er vanzelf meer vertrouwen.
12. Wat zijn je ervaringen met diereneigenaren?
De meeste zijn enorm begaan met hun dier en willen het beste. Soms zijn hun verwachtingen te hoog of onrealistisch. Ik probeer die steeds eerlijk en zacht bij te sturen.
Persoonlijke Inzichten
13. Wat vind je zelf het mooiste aan je werk als dierentolk?
De verbinding. Het moment dat een dier zich echt gehoord voelt, en het gedrag of de energie meteen verandert. Dat is magisch – en ook heel echt.
14. Hoe zorg je voor jezelf, vooral na emotioneel zware sessies?
Aarden, rituelen, de natuur in gaan. En vooral: regelmatig afstand nemen en mijn eigen energie reinigen. Zelfzorg is geen luxe, het is een voorwaarde.
15. Hoe heeft je werk als dierentolk je persoonlijke band met dieren veranderd?
Ik zie hen nu niet alleen als wezens met gedrag, maar als voelende zielen. Er is een diepere wederzijdse erkenning gekomen – dat verandert alles.
Toekomst en Advies
16. Waar zie je jezelf en je vakgebied over vijf jaar?
Ik hoop op meer integratie binnen reguliere zorg – dat mensen dierengedrag niet langer alleen fysiek of gedragsmatig benaderen, maar ook energetisch. En hopelijk met meer wetenschappelijke ondersteuning.
17. Wat zou je aanraden aan iemand die ook dierentolk wil worden?
Grond je kennis. Combineer intuïtie met praktijkervaring en opleiding. Blijf kritisch en blijf leren – en vooral: luister zonder oordeel. En volg een erkende opleiding in mijn academie Toscanzahoeve 😊
18. Als je één ding kon veranderen in de manier waarop mensen naar dieren kijken, wat zou dat dan zijn?
Dat ze echt zouden begrijpen dat dieren voelen zoals wij. Dat ze pijn, vreugde, verdriet en verbinding ervaren. En dat we hen serieus moeten nemen als volwaardige wezens.
Afsluiting
19. Heb je nog een laatste boodschap voor mensen die nieuwsgierig zijn naar wat je doet?
Sta open. Je hoeft niet alles te begrijpen om het te voelen. Dieren spreken misschien een andere taal, maar als je leert luisteren – écht luisteren – gaat er een wereld voor je open.
