Eén van de grootste misverstanden in gedragsbegeleiding is dat verandering snel moet gaan. We horen tijdens consulten regelmatig vragen zoals: “Hoe lang duurt het voordat mijn hond niet meer bang is?”, “Wanneer zal hij eindelijk normaal reageren op andere honden?” of “Hoeveel trainingen zijn er nodig voordat het probleem opgelost is?” Het zijn heel begrijpelijke

Veel gedragsproblemen worden niet alleen bepaald door wat een hond of kat doet, maar ook door hoe wij daarop reageren. Wanneer we onmiddellijk ingrijpen vanuit frustratie, angst of ongerustheid, versterken we onbedoeld vaak precies dat gedrag dat we willen veranderen. Door eerst te observeren in plaats van onmiddellijk te reageren, ontstaat er ruimte om beter

“Ik ben bang dat het weer fout zal gaan.” “Mijn hond heeft ooit gebeten, dus dat zal hij altijd blijven doen.” “Mijn kat is nu eenmaal angstig.” Het zijn uitspraken die we regelmatig horen tijdens gedragsconsulten. Ze zijn heel begrijpelijk. Wanneer je moeilijke ervaringen hebt meegemaakt met je hond of kat, wil je voorkomen dat

Sommige honden lijken overal tegen te kunnen. Ze herstellen snel na een spannende ervaring, passen zich gemakkelijk aan een nieuwe omgeving aan en blijven nieuwsgierig wanneer er iets onverwachts gebeurt. Andere honden hebben veel meer tijd nodig. Ze schrikken sneller, blijven langer gespannen of reageren onzeker in nieuwe situaties. Hetzelfde zien we bij katten. De

“Mijn hond moet gewoon luisteren.” “Mijn kat doet alleen haar eigen zin.” Het zijn uitspraken die we regelmatig horen. Vaak denken we dat een goede opvoeding draait om controle, gehoorzaamheid en het afdwingen van gewenst gedrag. Maar is dat werkelijk de basis van een sterke relatie met onze dieren? Het boek Buigen uit vrije wil